VOORLEESPOST

Sterretjes en zonnetjes

wo, 07/10/2015

Er is wat veranderd in de kleuterschool van Sint-Jan: in het klasje waar ik voorlees zijn er nu ‘sterretjes’ (driejarigen) en ‘zonnetjes’ (vierjarigen). Ik ben blij met die verandering, omdat ik ook graag met de allerkleinsten werk.

Voor de sterretjes las ik voor uit De Verhalen van Kleine Beer van Martin Waddell en Barbara Firth. Voor de zonnetjes las ik Trixie de heksenkat van Nick Butterworth. Ik grijp de eerste keer altijd naar prentenboeken die ik goed ken, omdat ik dan de kinderen kan observeren zonder de draad te verliezen.

Toen de zonnetjes naar boven kwamen (het voorleesuurtje heeft plaats op een tussenverdieping), werd een stoelendans ingezet door een paar kinderen en iedereen deed vrolijk mee. Ik heb ze even laten stoeien, maar daarna heb ik kordaat ingegrepen. Ook het inmiddels bekende over-de-balustrade-hangen heb ik een halt toegeroepen. Kinderen testen uit hoever ze kunnen gaan en dus geef ik meteen aan waar de grenzen liggen. Als ze een eerste keer al zo uit de bol gaan, is dat dubbel belangrijk.

Als altijd hebben we in beide groepjes eerst in de handen geklapt voor de auteur en de illustrator die het prentenboek hebben gemaakt. Daarna werd het stil en kon ik met het voorlezen beginnen.

De kinderen hebben met plezier geluisterd. Een meisje kende duidelijk onze taal nog niet en zat stilletjes weg te dromen met een knuffeltje in haar armen gekneld. Ik vond het zielig, maar weet gelukkig dat ze tegen het eind van het schooljaar over die taalproblemen heen zal zijn.

Ik weet nog niet precies wat ik volgende keer zal voorlezen, maar ik heb beloofd dat het een spannend verhaal zou zijn. Dit jaar zal ik alleszins sprookjes voorlezen uit het boek van Thé Tjong-Khing dat ik deze zomer heb gelezen. Sprookjes blijven boeien als ze in een eigentijdse bewerking worden uitgegeven.

Voorlezer:

Reactie toevoegen



| More